Eίσαι έτοιμος για τη Ruby;

στις

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε ανθρώπου όπου πρεσβεύει η «νάρκωση». Ναι η νάρκωση. Η στιγμή κατα την  οποία κατεβάζεις ή σου κατεβάζουν τους διακόπτες για να δεις καλύτερα όταν ξυπνήσεις.  Αυτή η στιγμή είναι μια αποκάλυψη. Η αποκάλυψη ότι ακόμα και όταν ελέγχεις πολλά, δεν ελέγχεις τα πάντα. Και διάνοια να είσαι, η Ruby αργά ή γρήγορα θα έχει τη δική της ελεύθερη βούληση. Και ας τη δημιούργησες εσύ. Μπορεί να σε ναρκώσει και να τα δεις όλα μπλε. Και ας τη δημιούργησες εσύ. Έτσι είναι και η αγάπη. Μες τη σύγχρονη απελπισία της…

Είναι μαγεία το πώς αλλάζει η ζωή σου, από τη μια μέρα στην άλλη. Πώς αλλάζουν οι ανάγκες σου, οι φοβίες σου, τα σπαστικά πιστεύω σου. Αυτά που τάχα σε έκαναν αυτό που είσαι. Που άρεσε πολύ. Που ήταν τόσο ακαταμάχητο όσο και αντιπαθητικό. Βλέπεις όταν δείχνεις σε όλους πως ελέγχεις τα πάντα, είσαι ασύλληπτα γοητευτικός. Και οι άνθρωποι γύρω σου πείθονται. Ακόμα χειρότερα. Σήμερα, τώρα, δε ξέρω πως ένας άνθρωπος που δεν αγαπάει-με όποιο γελοίο ή/και κατασκευασμένο τρόπο- οτιδήποτε στη ζωή του είναι ελκυστικός. Δεν είναι. Ναρκωμένος είναι. Μόνο που κανείς δεν τον ξυπνάει.

Τρώμε γρήγορα, σκεφτόμαστε γρήγορα, αγχωνόμαστε γρήγορα, απογοητευόμαστε γρήγορα, αγοράζουμε γρήγορα, (ξε)πουλάμε γρήγορα, περπατάμε γρήγορα. Μαριονέτες είμαστε. Αστείες μαριονέτες. Που νομίζουν πως όλα τα ξέρουν. Στο έργο άλλου. Αλλάζουμε απόψεις, συμπεριφορές και αντιλήψεις σα τη Ruby. Τις γράφει ο Calvin για εμάς. Ουσιαστικά, «μας» γράφει. Ποιος ορίζει τη μοίρα μας τελικά; Όχι εσύ; Γιατί; Ίσως γιατί δεν αγαπάς αρκετά. Ίσως γιατί δεν αγαπιέσαι αρκετά. Και η απόγνωσή σου, σε κάνει δημιουργό μιας αρρώστιας, μιας κούκλας, μιας Simone. Που σύντομα σου δίνει μια σφαλιάρα και σε εγκαταλείπει. Γιατί μάλλον δεν ήσουν έτοιμος γι’ αυτό.  Έχεις ανάγκη να δημιουργήσεις το ένα και μοναδικό πράγμα που δεν μπορείς να ελέγξεις αλλά μετά φρικάρεις. Περίεργο ε;

Όταν ξυπνάς από τη νάρκωση, αισθάνεσαι μεγάλη χαρά. Ορκίζεσαι ότι από εδώ και στο εξής θα αφήνεις όλα τα ανεξέλεγκτα πράγματα να σε κυριεύουν. Αν είσαι τυχερός, θα ελέγχεις και τη μοίρα σου. Είναι ολότελα δική σου. Είσαι έτοιμος. Γιατί αυτή τη φορά αφήνεις την αγάπη να κάνει τη δουλειά της. Ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς, οδηγίες και στρατηγικές. Καμια φορά μπορεί και να σε παραπλανήσει. Αλλά δεν πειράζει. Είναι συχνά ο δρόμος για το πραγματικό. Αυτό που σου αντιστοιχεί.

Ζούμε σε μια πλάση καταπληκτική. Θλιβερή μα καταπληκτική.  Θεσπίσαμε την αγάπη με τα παραμύθια για να νιώθουμε καλύτερα. Και ας είναι και μέγα ψέμα. Είναι το πιο ευφυές, το πιο συγκλονιστικό ψέμα μακράν… Σήμερα, τώρα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την απομόνωση, την μοναξιά, τον εγκλεισμό και τη βαρεμάρα. Αμφισβητούμε το δημιούργημά μας ως ξεπερασμένο και ντεμοντέ. Ενώ το φτιάξαμε για να νιώθουμε καλύτερα υποτίθεται. Σήμερα, τώρα, αγνοούμε την ύπαρξή του. Και ας μας έρχεται μια ανατριχίλα στα κομμάτια του Miles Davis… Στα κομμάτια που έφτιαξε ο ίδιος.

Ναρκωμένη ήμουν κι εγώ. Και ξύπνησα απότομα. Για να διαπιστώσω, ότι μπορώ να ξανα-ναρκωθώ (αν δε μου αρέσει το περιβάλλον, που εγώ δημιούργησα). Εκεί, μπροστά μου ήταν. Έκανα λάθος στην αρχή. Όταν ξυπνήσεις από τη νάρκωση, η αποκάλυψη είναι άλλη. Ελέγχεις τα πάντα. Ακόμα και αυτά που δεν ελέγχεις. Φτάνει Calvin,  να είσαι έτοιμος για τη Ruby. Κάντο λοιπόν και σταμάτα με τις μαλακίες.  EYT. M.

Eυχαριστώ το ταινιάκι Ruby Sparks (2012) http://www.imdb.com/title/tt1839492/ καθώς και τον Τάσο, που μου το πρότεινε.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s