Σας βαρέθηκα ρε!

στις

Η πρεμιέρα του Σάκη Ρουβά. Ποιος Πατρινός έχει 50.000 followers στο tweeter;  Οι διαδηλωτές. Οι καναπεδάκηδες. Το Resident Evil . Ο χωρισμός της Νίνας Λοτσάρη.  Το σκατένιο χρήμα. Ο Μεϊμαράκης έχει ακόμα μουστάκι; Ασπρισε όμως ε…; Η Cosmote που με κυνηγάει. Το εξόγκωμα κάτω από τη μασχάλη μου. Ο ξάδερφος, που έφυγε για άλλες πολιτείες. Ο γιατρός. Η γιαγιά είναι καλά; O γιατρός. Η σύνταξη του πατέρα. Ο φθινοπωρινός παροξυσμός. Να βάλω σαγιονάρα; Ο Ομπάμα κάνει λεύκανση; Tι θα φάω και σήμερα; Παυσίπονα. Ένταση. Κατάπτωση. Ποτό. Ύπνος. Η ξανθιά από το Cold Case. Το σκοτωμένο φιδάκι στο γκαράζ. Τα ένσημα που αμέλησα να πάρω. Το ηλεκτρονικό τσιγάρο της Έλσας (ξεχασμένο το έχω σε τυχαίο μαγαζί). Το αμάξι ρετάρει. Λεφτά. Κι άλλα λεφτά. Μόνο λεφτά.

Σας βαρέθηκα ρε. Σας βαρέθηκα ειδήσεις. Σας βαρέθηκα τηλεόραση. Σας βαρέθηκα βαρώνοι του χτες. Σας βαρέθηκα λεφτά. Σας βαρέθηκα ρε. Μου κάνετε κακό. Μας κάνετε κακό. Στο διάολο να πάτε. Πάρτε μαζί σας και τις σκέψεις μου. Να έχετε συντροφιά. Γιατί αυτό που εγώ ονειρευόμουν, δεν είχε μέσα ούτε Μειμαράκη, ούτε εξογκώματα. Και η γιαγιά μου ήταν καλά. Με κάνατε ηλίθια. Με κάνατε παρανοϊκή. Αν αυτά πάνε μαζί. 10.000 σκέψεις το λεπτό. Στίβος. Πράξη; Καμία. Πυρηνική καταστροφή. Αυτή των εγκεφάλων. Μια νέα επιδημία. Σου αναβαθμίζουν τη σκέψη και μετά, την αφήνουν να σε φάει. Χάνεις τη μπάλα, γιατί απλά δεν την αναγνωρίζεις. Νομίζεις είναι αρχαιολογικό εύρημα μιας άλλης εποχής. Χαίρεσαι με το Resident Evil γιατί μόνο τότε γίνεσαι υπερήρωας. Δε λες καλά, που υπάρχει και αυτό;

Θέλω να πάρω 4-5 ανθρώπους και να απλώσουμε μια πετσέτα κάπου. Και ας μην είναι καθαρά. Δε με νοιάζει αν θα είναι βότσαλο ή γρασίδι. Δε με νοιάζει αν θα φοράνε φτηνή polyester ή tweed. Δε με νοιάζει αν θα βρέχει ή αν θα έχει ηλιο-τρέλα. Παρέα με 2 speakers να ακούμε ότιναναι και να γελάμε. Για ώρες. Να μιλάμε για τραγούδια, έρωτες και μπούρδες. Να κράζουμε ο ένας τον άλλον επειδή γουσταριζόμαστε. Να πετάμε και 2 λάσπες σε ένα λευκό καμβά και να δημιουργούμε βλακείες όπως μας καπνίζει. Δε θέλω να «αράξω», μη μπερδεύεσαι. Να ζήσω θέλω. Όχι μέσα από κάποια εφαρμογή, όχι μέσα από μπαρούφες νέο-χίππιδων. Ούτε από αυτούς που κάνανε την προστακτική του «ζω» ψωμοτύρι, για να σου διώξουν τις αναστολές. Δικές σου είναι στη τελική, ό,τι θες τις κάνεις. Ας βρουν αλλού να φάνε (και όχι από τη σύνταξη του πατέρα σου τσογλάνια, υπόψην)

Σας βαρέθηκα ρε. “I’m sick of you” που θα ‘λεγε και ο Iggy. Και εσείς εμένα. Παρατήστε με λοιπόν. Εγώ ζω τώρα. ΕΥΤ.Μ.

Advertisements

2 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Μπέττυ Ρεβελιώτη λέει:

    Σας βαρέθηκα, και σας και το πουλί σας…
    Λούφα και παραλλαγή, 1984

    1. Ο/Η Eftychia λέει:

      🙂 🙂 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s