Eftychia
Ο δημιουργός των περίφημων ταινιών Τruman Show και Gattaca, Andrew Niccol, επιστρέφει φέτος, με ένα εξίσου ευφάνταστο εγχείρημα, δίνοντας φρέσκια πνοή στο κορεσμένο είδος του sci-fi… Ο λόγος είναι για το «In time», με πρωταγωνιστές τους Justin Timberlake, Amanda Seyfried και Cillian Murphy. Με υπόθεση που γλιτώνει παρά τρίχα την επιστημονική χαζομάρα, ο θεατής μαρτυρά μια άκρως ειρωνική αποκάλυψη, που τον κρατά λίγο παραπάνω στη θέση του… «Ο χρόνος είναι χρήμα».
Ω ναι… Εκεί, ακριβώς έγκειται η πρωτοτυπία του έργου. Μία ρήση, ένα «say», όπως λένε και οι Αμερικάνοι, μετουσιώνεται σε πραγματικότητα. Ό, τι κάνεις, το πληρώνεις με λεπτά, ώρες, χρόνια, δεκαετίες, από τη «ζωή» σου. Διότι εδώ, ο χρόνος έχει κυριολεκτικά το ρόλο του χρήματος. Οι άνθρωποι σταματούν να μεγαλώνουν στην ηλικία των 25 και είναι «σχεδιασμένοι» να ζουν 1 μόνο επιπλέον χρόνο. Από εκεί και πέρα, έχουν τη δυνατότητα να εξαγοράσουν λίγο χρόνο ακόμα. Άλλοι τίμια και άλλοι άτιμα.
Μια αυτοκτονία, άφθονη τύχη και ένα τραύμα (ο άδικος θάνατος της μητέρας του), οδηγούν τον Will, σε μια περιπέτεια ανακάλυψης της «ταυτότητάς» του. Έχοντας πια πάνω από 100 χρόνια στη διάθεσή του, φεύγει από το γκέτο και εισέρχεται στον κόσμο των πλουσίων, το New Greenwich , με σκοπό να τα παίξει όλα για όλα. Και το κάνει. Γνωρίζοντας παράλληλα τον έρωτα της ζωής του, τη Sylvia. Σε μία πλοκή που κυλά πιο γρήγορα και από νερό συντριβανιού, ο οραματιστής Ρομπέν των Δασών και το έτερον του ήμισυ, η Μάτα Χάρι, ενώνονται σε μία επιχείρηση απονομής δικαιοσύνης, «αναδιανομής του πλούτου», όπως θα λέγαμε χαριτολογώντας. Το αιώνιο απωθημένο, που σπανίως λείπει από τις σύγχρονες κινηματογραφικές αφηγήσεις…
Εξαιρώντας τις σαστισμένη κινησιολογία των ηρώων και την άκυρη ύπαρξη μιας πολυτελούς δερμάτινης πολυθρόνας σ’ ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, η ταινία προσφέρει τη δράση που χρειάζεται για τους ηδονικούς της φαντασίας. Η-πάντα- εξαιρετική ερμηνεία του C. Murphy, ως o χρονοκράτορας Raymond Leon, αποτελεί ιδανική προσθήκη ποιότητας ενώ η τεχνική εναλλαγή των χρωμάτων, αποδίδει άρτια τις αλλαγές περιβάλλοντος. Αυτές, που φυσικά συνεπάγονται των ταξικών αντιθέσεων…
Το In Time, ελάχιστα διαφέρει από άλλα του είδους, ως προς την λογοτεχνική ή/και ψυχαναλυτική εκφορά του. Απώλεια, φτωχό αγόρι, πλούσιο κορίτσι, κακοί γονείς και ένα συγχυσμένο όραμα. Συνειδητές, πιθανολογούμε, απόπειρες του δημιουργού να υπερθεματίσει τόσο τις παραξηλωμένες προσεγγίσεις του Freud, όσο και «απαράλλαχτον» του κοινωνικό-πολιτικού καθεστώτος. Σε όποια περίπτωση και δεδομένης μιας ανορεκτικής παραγωγής, φέτος, από ανάλογες ταινίες, κανείς θα απολαύσει ένα όμορφο στόρι τύπου Bonnie & Clyde, παρέα με μια ακλόνητη σημερινή αλήθεια… Στην ερώτηση «Τα λεφτά ή τη ζωή σου;», απαντάς μόνο με ζωή. EYT.M.
