Ο περίφημος σκηνοθέτης των «επιεικώς» cult ταινιών «Α tale of two sisters», «Bittersweet Life» και «Τhe Good, the Bad & the Weird», Jee-woon Kim επέστρεψε με μία ταινία, για «άθραυστες» καρδιές και gore-friendly μυαλά… Ο λόγος είναι, για το έργο «I saw the Devil», που αδιαμφισβήτητα αποτελεί, ένα από τα πιο συναρπαστικά κοινωνικά θρίλερ, της χρονιάς που διανύουμε και μας έρχεται, από τη Νότια Κορέα. Μετρώντας πλήθος επιτυχημένων συμμετοχών σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, ξεχωρίζοντας αυτά του Sundance και του Toronto, η ταινία «τσέπωσε» δικαίως ένα βραβείο στο διοργάνωση των Asian Films Awards, αναμένοντας τα υπόλοιπα, σε «ρευστό»…
Ο τίτλος της ταινίας, εύκολα παραπέμπει στην «πεζότητα» ενός πνεύματος, ενός φαντάσματος, ενός serial killer έστω… Όμως, στη θέαση της ταινίας, κανείς ανακαλύπτει την ευφυέστατη σύλληψη ενός, κατά τα άλλα, «κουτού» τίτλου. Φυσικά ο serial killer, το αίμα και η ηδονιστική βία, είναι εδώ. Δε θα μπορούσαν να λείπουν εξάλλου, από το «πινέλο» ενός σκηνοθέτη, που μας έχει συνηθίσει σε αυτές τις αηδιαστικές «εκχύσεις», παρέα με πολλούς άλλους συναδέλφους του, από την Κορέα…
Το σενάριο λοιπόν, είναι μεν απλό, αλλά σημασιολογικά και εικαστικά, μεγαλειώδες. Η έγκυος γυναίκα του Kim Soo-hyeon (του Byung-hun Lee, αγαπημένης επιλογής του δημιουργού) ενός νεαρού μυστικού πράκτορα, γίνεται θύμα του πιο εφιαλτικού τέλους. Θύτης, ο Kyung-chul, υποδυόμενος από τον συγκλονιστικό θεατρικό ηθοποιό Min-sik Choi. Ανθρώπου, ή μάλλον «υπανθρώπου», που έχει νικήσει κάθε αίσθημα συμπόνιας και ευσπλαχνίας. Ικανός, μόνο να «ξεψαχνίσει» όποιον στέκεται εμπόδιο στην καθαρτική λειτουργία της «ψύχωσής» του. Να σκοτώνει, να βιάζει και να τεμαχίζει με όλους τους ευφάνταστους τρόπους, νεαρά κορίτσια. «Η εκδίκηση ενός κυρίου», είναι θέμα χρόνου και πραγματοποιείται κάθε άλλο παρά, βιαστικά…
Η εν λόγω ταινία, στέκεται ελάχιστα στην «απόδοση δικαιοσύνης», εμμένοντας σε διεισδυτική αναφορική της ουσίας ή μάλλον της «πεμπτουσίας» της ανθρώπινης εκδίκησης. Επί τω αληθέστερο, της σφοδρής ανουσιότητάς της… Ο Kim, φορά το πιο παγωμένο προσωπείο του, πεπεισμένος ότι ο διαστροφικός δολοφόνος θα βρει την τιμωρία που του αναλογεί. Τον αργό και βασανιστικό θάνατο. Όμως, όχι μέσω των «εθιμοτυπικών» βασανιστηρίων που χαρακτηρίζουν ανάλογα εγχειρήματα του είδους, αλλά μέσω μιας «στρατιωτικής» δοκιμασίας, που υπό κανονικές συνθήκες, θα εξέτρεφε ψυχισμικές εμπλοκές… Η φυσική ανικανότητα του δολοφόνου, να «σωφρονιστεί» ή/και να μετανοήσει με οποιοδήποτε τρόπο για τις πράξεις του, μετατρέπει τον πρωταγωνιστή μας, σε διάβολο. Σύντομα, το προσωπείο γίνεται «πρόσωπο».
Σωρεία φόνων, μπόλικες δόσεις ξυλοφορτώματος και μαραθώνιες εξερευνήσεις του «εαυτού», συναπαρτίζουν μία ταινία που λακωνικά (ως προς τη διαλεκτική της), όμως άκρως χορταστικά (ως προς τη διάρκειά της) , διαπραγματεύεται την ανεπαίσθητη γραμμή μεταξύ του κανιβαλισμού και της αγαθοσύνης, αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι το πρώτο, είναι πανανθρώπινη «σταθερά». Ο διάβολος εδώ, δεν μετουσιώνεται στο πρόσωπο του δολοφόνου, μα σε αυτό του πρωταγωνιστή, που εύκολα παραδίδεται στους πειρασμούς του Εωσφόρου, με το φτηνό πρόσχημα της «απώλειας». Βλέπετε ο διάβολος με «κίνητρο», είναι χειρότερος από αυτόν, χωρίς…
Μοναδικό στυλιζάρισμα, εξαιρετικές σιωπηρές υποκριτικές μιας ασύγκριτης ερμηνευτικής δυναμικής και μακροπερίοδες σκηνές, χωρίς πολλά cuts, φέρνουν το θεατή εκεί ακριβώς, που πρέπει να έρθει. Πέρα από τα δοκιμασμένα, όμως πετυχημένα, close-ups που μέσα στην εκφραστική, ενίοτε, ακινησία τους, μας «μετακινούν», οι πολλές φαντασμαγορίες απουσιάζουν… Όσο για τα φετιχιστικά «ιδεώδη», που προκύπτουν από το σύνηθες σπάσιμο κρανίου, «παλιά (κορεάτικη) μου τέχνη κόσκινο»… Σχιζοφρένειες και ετερότητες, μιας πολιτισμικής πραγματικότητας που λίγο διαφέρει, από τη δική μας, ο Κορεάτης δημιουργός ακολουθεί τη σπάνια «ρωμαϊκή» συνταγή, ενός εθελόκακου δολοφόνου, που δεν αναλύεται φροϋδικά. Απλά «είναι» κακός…
Όσοι απήλαυσαν τις περίτεχνες και ποικιλοτρόπως τρομο-λάγνες αφηγήσεις των Thirst, Mother, Chaser ή/και The Housemaid, θα αξιώσουν δεόντως το «I Saw the Devil». Δεδομένης μιας επιδερμικά «σοφιστικέ» κοινωνίας, που μέρα παρά μέρα βυθίζεται στο παλαιολιθικό σκότος, ο θεατής εδώ, θα γνωρίσει το ίσως πιο επίκαιρο και πιο πραγματικό πρόσωπο του διαβόλου. Το δικό του… ΕΥΤ.Μ.
Κυκλοφορεί σε DVD. Αναζητήστε την…




Απλά ταινιάρα. Αλλά…όταν λες ”Κυκλοφορεί σε DVD.” εννοείς εδώ στην Ελλάδα?
Γιατί ψάχνω να την αγοράσω από εξωτερικό, καθώς δεν την έχω δει σε κανένα DVD club εδώ.
μμμμμ… θα σε απογοητεύσω αλλά ούτε εγώ τη βρήκα σε κάποιο βιντεοκλάμπ… amazon όπως καταλαβαίνεις.. Και αν δεν κάνω λάθος δε φιλοξενήθηκε και σε κάποιο φεστιβάλ εδώ… Κρίμα… Υπόθεση “διανομή” τι να πεις…
Tην αγόρασα από play.com. 15 ευρω, bluray <3 1000 φορές play από amazon γιατί δεν έχει μεταφορικά, ενώ από την άλλη το amazon τους ***άει τη μάνα, συγγνώμη κιόλας.